Νάξος

Η Νάξος βρίσκεται στην καρδιά του Αιγαίου και αποτελεί το μεγαλύτερο και το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων. Έχει έκταση 428 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το μήκος των ακτών της φτάνει τα 148 χλμ. Απέχει από τον Πειραιά 103 ναυτικά μίλια.

Όντας στο κέντρο των Κυκλάδων, έχει δυτικά την Πάρο, βόρεια τη Μύκονο, ανατολικά τις Μικρές Κυκλάδες και την Αμοργό και νότια την Ίο.

Γενικά, είναι νησί ορεινό σε σχήμα ωοειδές. Ψηλότερη κορυφή είναι ο Ζας με ύψος 1004μ. Δεύτερο μεγάλο βουνό είναι η Κόρωνος. Παράλληλα, διαθέτει και εκτεταμένες εύφορες πεδιάδες και κοιλάδες με αποτέλεσμα το τοπίο της να παρουσιάζει πλούσιες εναλλαγές.

Το κλίμα της είναι ήπιο μεσογειακό, με ελαφρύ χειμώνα και δροσερό καλοκαίρι χάρις στους καλοκαιρινούς βοριάδες, τα επονομαζόμενα μελτέμια.

Ο πληθυσμός της φτάνει τους 18.200 κατοίκους. Παλαιότερα η κυριότερη πλουτοπαραγωγική πηγή ήταν η σμύριδα (Ναξία γη) που εξορυσσόταν στα βορειανατολικά του νησιού. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί σημαντικά ο τουρισμός και η βιομηχανία επεξεργασίας γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων (κρασί, κερασάκι γλυκό, ηδύποτο κίτρο, εκλεκτής ποιότητας τυροκομικά προϊόντα). Αρκετά ανεπτυγμένη είναι και η γεωργία (πατατόσπορος, ελαιόλαδο, οπωρικά) και η κτηνοτροφία.

Κατοικημένη ήδη από τη Νεολιθική εποχή (5η χιλιετία), η Νάξος διαθέτει μακραίωνη και πλούσια ιστορία.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικοί με τη Νάξο, γεγονός που καταδεικνύει τη σπουδαιότητα του νησιού κατά την αρχαιότητα. Οι βασικότεροι από αυτούς είναι: α) η ανατροφή του Δία στη Νάξο, από όπου προήρθε και η ονομασία του ψηλότερου βουνού της (Ζας>Ζεύς) και β) η εγκατάλειψη της Αριάδνης από το Θησέα στη Νάξο, όπου την πήρε ως σύζυγό του ο Θεός Διόνυσος.

Τα πλούσια αρχαιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η Νάξος υπήρξε κέντρο του Κυκλαδικού πολιτισμού (3200-2100 π.Χ., Γρόττα, κυκλαδικά ειδώλια), ήταν κατοικημένη και στα Μυκηναϊκά χρόνια (Απλώματα) και με την εποίκηση των Ιώνων (c1000 π.Χ.) γνώρισε μια νέα περίοδο ακμής, που κορυφώθηκε τον 7ο και 6ο αι. π.Χ. (Πορτάρα, Ναός Απόλλωνα). Στους Περσικούς πολέμους τάχθηκε εναντίον των Περσών από τους οποίους καταστράφηκε (490 π.Χ.). Μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, στη συνέχεια πέρασε στα χέρια των Μακεδόνων, στους Πτολεμαίους της Αιγύπτου, στους Ρόδιους και τέλος στους Ρωμαίους. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους ανήκε στο Θέμα του Αιγαίου και δεχόταν πολλές πειρατικές επιδρομές, γεγονός που ανάγκασε τους κατοίκους να στραφούν στην ενδοχώρα, να ιδρύσουν νέους οικισμούς και να χτίσουν πύργους για να προστατευτούν. Το 1207 την καταλαμβάνει ο Μάρκος Σανούδος και την κάνει έδρα του Δουκάτου του Αρχιπελάγους. Το 1537 λεηλατείται από τον Μπαρμπαρόσα και το 1566 περνάει στα χέρια του Ιωσήφ Νάζη. Το 1579 κατακτήθηκε από τους Τούρκους και απελευθερώθηκε μαζί με τις υπόλοιπες Κυκλάδες με την επανάσταση του 1821.

Σήμερα η Νάξος αποτελεί ένα τυπικά κυκλαδίτικο νησί με πανέμορφες παραλίες, πολλά αξιοθέατα, πλούσια ενδοχώρα (χωριά) και ανεπτυγμένες τουριστικές υποδομές (ξενοδοχείο Summerland).